پايان نامه كارشناسی ارشد

111 صفحه

ارائه 1380

چكیده

استخراج مایع – مایع اخیراً به عنوان یكی از مهمترین روشهای جداسازی در صنایع مورد استفاده فراوانی دارد .

یكی از مهمترین مباحث در استخراج مایع – مایع انتقال جرم از فاز پراكنده می باشد

مدلهای مختلفی برای بیان ضریب انتقال جرم به قطره و یا از قطره ارائه شده اند

و بهترین مدلی كه تاكنون نتایج خوبی در مقایسه با داده های تجربی داشته است

مدل هندلوس – بارون می باشد . ولی این مدل نیز دارای فرضیات دور از واقعیتی است

و محققین دیگری مدلهای جدیدی ارائه كرده اند .

و در این پروژه مدل ارائه شده توسط Henschke & Pfennig مورد بررسی قرار گرفته است

و تصحیحی بر این مدل جهت كابرد آن در برج RDC ارائه شده است .

نتایج نشان می دهد .اختلاف تعداد مراحل تئوری و تجربی در مدل Pfennig & Henschke زیاد است

كه دال بر دقت كم آن است . بر خلاف مدل Pfennig & Henschke مدل اصلاح شده آن پیش بینی بسیار

خوبی برای تعداد مراحل انتقال دارد. مقایسه پیش بینی مدل Pfennig & Henschke و اصلاح شده آن

بیانگر اینست كه مدل Pfennig & Henschke ضرائب انتقال جرم داخل قطره را كمتر از

مقادیر واقعی آنها پیش بینی می كند .

بحران انرژی موجود در جهان ، منجر به تحقیقات وسیعی در مورد استفاده از روشهای

جداسازی قابل رقابت با فرآیند تقطیر (كه باعث مصرف مقدار زیادی انرژی می گردد) شده است .

بدین لحاظ استخراج مایع مایع، اكنون به عنوان یك فرآیند جداسازی مهم در آمده است، كه

موارد استفاده از آن درصنایع پتروشیمی و هسته ای و حتی ساخت آنتی بیوتیك ها گسترش یافته

است .

متن کامل را می توانید بعد از خرید دریافت نمایید.